VPS i VDS: wirtualizacja i alokacja zasobów
Nazwy VPS i VDS nie gwarantują różnych technologii. Porównaj wirtualizację, alokację zasobów i obsługiwane systemy operacyjne.
VPS oznacza wirtualny serwer prywatny, podczas gdy VDS zwykle oznacza wirtualny serwer dedykowany. Dostawcy usług hostingowych często używają tych nazw w odniesieniu do podobnych usług. Sama etykieta nie informuje, czy produkt wykorzystuje kontenery, pełne maszyny wirtualne czy dedykowaną moc procesora, dlatego należy zapoznać się z opisem technicznym.
W przypadku kontenerów na poziomie systemu operacyjnego środowiska współdzielą jądro systemu operacyjnego hosta fizycznego. Może to ograniczyć zmiany jądra i działające systemy operacyjne. W przypadku pełnych maszyn wirtualnych, takich jak te zbudowane przy użyciu KVM, każda maszyna wirtualna obsługuje własne jądro systemu operacyjnego. Dostępne instalacje nadal zależą od obsługiwanych przez dostawcę instalacji systemu operacyjnego i warunków usług.
Błędne jest zatem założenie, że każdy VPS korzysta z OpenVZ, a każdy VDS korzysta z KVM. Produkt sprzedawany jako VPS może korzystać z KVM i obsługiwać system Windows, jeśli dostawca oferuje odpowiednią instalację i warunki licencyjne. Przed złożeniem zamówienia sprawdź rzeczywistą platformę i wymagane funkcje.
Porównaj sposób alokacji procesora, pamięci, pamięci masowej i zasobów sieciowych. Zapytaj, czy moc procesora jest współdzielona czy dedykowana i czy obowiązują limity dysku lub sieci. Nawet jeśli maszyny wirtualne mają oddzielne jądra, mogą nadal konkurować o współdzielone zasoby sprzętowe. Wydajność wymaga testowania przy obciążeniu aplikacji.
Sprawdź także dostęp do konsoli odzyskiwania, opcje instalacji, ustalenia dotyczące tworzenia kopii zapasowych i procedury aktualizacji. W zależności od platformy zmiany zasobów mogą wymagać ponownego uruchomienia. Wybierz usługę, która obsługuje Twoje oprogramowanie i wymagania operacyjne, zamiast traktować oba skróty jako uniwersalną ocenę jakości.